‘Ik verdwaal altijd als ik ga wandelen!’ is een uitspraak bij (wandel)coaches die ik vaker hoor. Soms ook de belangrijkste reden om klanten niet mee naar buiten te nemen.
De resterende voordelen van coachen in de natuur zien ze dan wel, maar de angst om te verdwalen speelt dan parten. Ook zijn er coaches, die gaan al wel naar buiten voor een sessie, maar nemen elk gesprek dezelfde route. Dit overigens regelmatig ook uit gewoonte en gedreven door de angst om de weg kwijt te raken. Wat jammer!

We willen toch dat onze klanten juist de horizon verleggen? Andere mogelijkheden en oplossingen zien? Patronen doorbreken. Een ander pad kiezen?

Wat denk je dat er gebeurt, wanneer je elk gesprek dezelfde route neemt? 
Je klant loopt al automatisch de route en dat voelt vertrouwd. Wanneer je dan ook nog iemand hebt, die sowieso veel last heeft met het veranderproces, zal hij het onbewust en ongemerkt overnemen en ‘opstandig’ worden wanneer je per ongeluk een ander pad neemt.
Zelf neem ik zelden dezelfde route om te voorkomen dat mijn klant vast blijft zitten in oude patronen. Juist gebruik maken van de verschillende routes, maakt dat je klant zich bewust en onbewust los maakt van vastgeroeste overtuigingen en gewoontes. De tip is dan ook: Zoek voor jezelf een manier om niet te verdwalen en pak steeds een andere weg.
Geef jezelf en de klant de kans om meer uit het wandelende coachinggesprek te halen!